Σε ορισμένες περιπτώσεις κάποια μωρά μπορεί να εμφανίσουν λεπίδωση και ερυθρότητα στο τριχωτό μέρος της κεφαλής (εκεί που αναπτύσσονται φυσιολογικά τα μαλλιά). Η διαταραχή αυτή ονομάζεται νινίδα και παρότι στις περισσότερες περιπτώσεις παραμένει εντοπισμένη στην περιοχή αυτή, σπάνια μπορεί να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές όπως στις πτυχώσεις στο λαιμό, στις μασχάλες, στην περιοχή της πάνας και ακόμα σπανιότερα στο πρόσωπο.

Σαν πάθηση η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα είναι μη μεταδοτική και είναι η πιο συνηθισμένη μορφή εκζέματος στα βρέφη, ακολουθώντας σε συχνότητα το εξάνθημα πάνας. Ωστόσο σε αντίθεση με το έκζεμα σπάνια προκαλεί κνησμό (φαγούρα). Τα αίτια που την προκαλούν δεν είναι γνωστά.

Μιας και αποτελεί μία από τις πρώτες παθολογικές δερματικές καταστάσεις που θα κληθούν οι νέοι γονείς να αντιμετωπίσουν, μπορεί να προκαλέσει άγχος σε μερικούς από αυτούς. Η αντιμετώπισή της ευτυχώς είναι απλή όταν η βλάβη είναι εντοπισμένη στο τριχωτό της κεφαλής. Για αυτό το λόγο οι γονείς μπορούν να επαλείψουν την περιοχή με λίγο λάδι (φυσικό ή τύπου baby oil) μισή ώρα πριν το μπάνιο του μωρού και ακολούθως να φροντίσουν να χρησιμοποιήσουν ένα ήπιο σαμπουάν για βρέφη. Το λούσιμο σε συνδυασμό με το ήπιο βούρτσισμα των μαλλιών βοηθάνε την απομάκρυνση των φολίδων (λέπια). Η διαδικασία θα πρέπει να είναι ήπια για να αποφευχθεί ο τραυματισμός του δέρματος.

Σπανιότερα τα συμπτώματα είναι πιο έντονα και οι απλοί αυτοί χειρισμοί δεν αρκούν. Σε αυτές τις περιπτώσεις ο παιδίατρος μπορεί να συστήσει πιο «ισχυρά» σαμπουάν που περιέχουν προσμίξεις φαρμάκων όπως το σαλικυλικό οξύ. Ωστόσο αυτά δε θα πρέπει να τα χρησιμοποιήσει κανείς πριν συμβουλευτεί τον προσωπικό του ιατρό, καθώς ενδέχεται να προκαλέσουν ήπιο ερεθισμό του δέρματος. Σπανιότερα μπορεί να απαιτηθεί και η χρήση κάποιας κορτιζονούχου κρέμας η οποία απορροφάται ελάχιστα από το δέρμα και δεν επηρεάζει την ανάπτυξη του μωρού.

Αυτό που θα πρέπει να προσέχουν οι γονείς στις περιπτώσεις που το μωρό τους εμφανίζει «νινίδα» είναι ο σωστός και επιμελής καθαρισμός της περιοχής, καθώς το ευπαθές δέρμα είναι ιδιαίτερα επιρρεπές σε δερματικές λοιμώξεις. Στις περιπτώσεις αυτές η περιοχή γίνεται ιδιαίτερα κόκκινη και μπορεί να συνοδεύεται από συμπτωματολογία (κνησμό ή/και πόνο). Σε αυτές τις περιπτώσεις ο παιδίατρος θα σας συνταγογραφήσει τοπική αντιβιοτική θεραπεία με τη μορφή της κρέμας. Σπάνια θα χρειαστεί θεραπεία με αντιβίωση από του στόματος.

Η πάθηση γενικά αυτοπεριορίζεται μέσα σε διάστημα κάποιων μηνών και δεν αφήνει καμία ουλή, ούτε επηρεάζει την τριχοφυΐα της περιοχής.

 

Πηγή : Paidorama.com